origineel nummer · de dienstplicht, en het stemrecht

Old Enough to Die

talking-blues · angry, mournful

▶ Speel Old Enough to Die

Een talking blues met één grief erin, en die grief is echt: negenentwintig jaar lang riep de Verenigde Staten mannen op hun achttiende op en liet ze pas op hun eenentwintigste stemmen. Tommy Reyes is verzonnen. Het gat waar hij doorheen valt niet.

Het verhaal achter het nummer

Het gat ontstond in 1942. Het Congres wijzigde dat jaar de Selective Training and Service Act en verlaagde de dienstplichtleeftijd naar achttien; daarvoor moesten mannen van achttien en negentien zich wel inschrijven maar konden ze niet worden opgeroepen. De kiesgerechtigde leeftijd bleef eenentwintig. Congresleden maakten meteen het voor de hand liggende bezwaar, en de leus die eruit voortkwam — “old enough to fight, old enough to vote” — is een zin uit de Tweede Wereldoorlog, niet uit Vietnam. Het duurde nog een generatie voor het pleit beslecht was.

Tussen 1964 en 1973 werden ruwweg twee miljoen Amerikaanse mannen opgeroepen, ongeveer een derde van allen die in Vietnam dienden. De uitstelregelingen waren in 1962 verruimd en golden onder meer voor studenten, theologiestudenten en geestelijken, mannen met kinderen ten laste en enige kostwinners van een ouder. In 1971 verdween het uitstel voor studenten. In 1969 tekende Nixon — op 26 november — een wijziging die een landelijke loterij invoerde en de macht van de plaatselijke keuringsraden inperkte; de eerste trekking op televisie was op 1 december 1969.

Toen het amendement er eenmaal kwam, ging het snel. Het Congres stuurde het in maart 1971 naar de staten; de achtendertigste staat bekrachtigde het vóór 1 juli, de snelste bekrachtiging van welk amendement op de Amerikaanse grondwet ook, en op 5 juli 1971 werd het bij een plechtigheid in het Witte Huis bekrachtigd verklaard. Sindsdien is de kiesgerechtigde leeftijd achttien. De oorlog liep nog twee jaar door.

Wat de stukken zeggen, en wat het nummer erbij doet

Bij het vierde couplet is het bronnenmateriaal op sommige punten harder dan het nummer en op andere zachter. Harder: het Vietnam Veterans Memorial Fund stelt dat tot driekwart van wie diende uit arbeidersgezinnen of armere gezinnen kwam, en dat de opgeroepenen vroeg in de oorlog onevenredig uit arme, werkende, landelijke en minderheidsbevolkingen kwamen. Het noemt de dienstplicht “grossly unfair to segments of the population, especially early in the war.” Zachter: over de zoons van senatoren en de brieven van artsen zegt diezelfde bron dat van de uitstelprocedure “widely perceived” werd dat ze blanke mannen met geld of politieke connecties bevoordeelde — een beeld dat ze onderbouwt met cijfers over de keuringsraden, niet met bewijs per geval. Het nummer stelt als feit wat de stukken als patroon en als beeldvorming geven.

Nog iets om te weten, want in het nummer past het niet: meer dan de helft van de namen op de Wall is van vrijwilligers, niet van opgeroepenen. En Tommy Reyes is verzonnen — er valt geen gesneuvelde van die naam op te zoeken, en deze pagina vertelt je dat liever dan je te laten zoeken.

Bronnen

Songtekst

Letter came for Tommy Reyes on a Tuesday in March, said report for induction, gave him three weeks to get his affairs in order. He wasn't old enough to sign for a car without his daddy's name on it, but the government trusted him fine with a rifle and a draft card. He couldn't vote for the man who signed the orders sending him, couldn't vote against the war that was gonna take his legs. Eighteen's old enough to bleed out in a rice paddy, but eighteen wasn't old enough to have a say in it. Old enough to die, too young to have a vote, old enough to die, but too young to be heard. They'll hand you a rifle before they'll hand you a ballot, old enough to die, and that's the whole rotten deal. Funny how the sons of senators found doctors who could write a letter, funny how the college boys found reasons the poor boys never found. Tommy's from a town so small it don't show up on the map, those towns always send more than their share, and nobody asks why. Old enough to die, too young to have a vote, old enough to die, but too young to be heard. They'll hand you a rifle before they'll hand you a ballot, old enough to die, and that's the whole rotten deal. Tommy came home in the fall, they folded a flag for his mother, she keeps it in the closet, says she can't stand to see it out. Some folks say it's disrespectful to sing about a boy who died for his country, I say it's disrespectful that we sent him before he could vote against it. Old enough to die, and now they say we've got a vote, old enough to die, and the war rolled on regardless. They gave us the ballot four years after they took him, old enough to die — some rights come too late to matter.

Tekst van David van Coolwijk. Stem en muziek zijn met AI gegenereerd (Suno). Hier afgedrukt zoals geschreven, zonder de productie-aanwijzingen die in de speler bij de songtekst staan.

Credits

Tekst
David van Coolwijk (captainfrasca)
Zang
AI-gegenereerd
Stem
Captain Frasca
Muziek
Met AI gegenereerd (Suno)
In de catalogus
talking-blues · angry, mournful
Rechtenstatus
© David van Coolwijk / Boot Scoot Media. Alle rechten voorbehouden.

Of start een volledige luistersessie →

Meer nummers met een eigen pagina