origineel nummer · de weg terug

No More Singin' the Blues

roots rock · country-folk · melancholic, hopeful

▶ Speel No More Singin' the Blues

Zeventien en weg, dan de olievelden, dan de whisky, dan een brief van zijn moeder. Geen echt persoon erachter — dit is een archetype, en het is gebouwd uit de oudste onderdelen die de countrymuziek heeft.

Het verhaal achter het nummer

De vorm is die van de verloren zoon, en de countrymuziek vertelt hem al zo lang als ze bestaat. Een jonge man vertrekt tegen het advies van zijn moeder in, de weg geeft hem niet waarvoor hij ging, en iets — meestal een sterfgeval — draait hem om. De vorm ligt zo vast dat het nummer in twaalf regels door vier fasen kan lopen zonder dat iemand de draad kwijtraakt.

Wat het dateert is het werk. De olievelden zijn de specifiek Amerikaanse uitweg voor een jongen zonder opleiding en met een sterke rug — hard geld, snel geld, en een lichaam dat er later voor betaalt. “Worked the oil fields, broke my back, made a dollar, but it didn’t last” is het hele economische argument van het nummer in twee regels, en daarom komt het whiskycouplet aan in plaats van als versiering te klinken.

De wending zit in de bridge, en dat is het zuiverste deel van het nummer: de brief vraagt hem niet om thuis te komen. Er staat “your daddy’s gone, be a man.” De rest beslist hij zelf. Het laatste refrein is het eerste met de tijden naar het verleden verzet — “the road was long, the nights were cold” — en zo vertelt het nummer je dat hij niet meer weggaat, zonder het te zeggen.

Wat de stukken zeggen, en wat het nummer erbij doet

Niets hiervan is gedocumenteerd en niets hiervan is zo bedoeld. Er is geen Tommy, geen dorp, geen gedateerde brief — de moeder, de vader, de olievelden en de esdoorns zijn het meubilair van een vorm, geen verslag van iemand. Kwam je op deze pagina voor het ware verhaal achter het nummer, dan is het eerlijke antwoord dat het nummer het verhaal ís.

Dat is niet minder. Een nummer als dit werkt doordat het van iedereen tegelijk is, en zodra je het aan één naam vastpint houdt het daarmee op.

Songtekst

I left my hometown at seventeen, Chasin' dreams down a dusty stream. Mama said, "Boy, don't run too far," But I was wild, ridin' with the stars. Now the road is long, and the nights are cold, I hear the wind whisper tales untold. Ain't got nothin' but this old six-string, Singin' the blues to the moonlight's gleam. Worked the oil fields, broke my back, Made a dollar, but it didn't last. Whiskey kept me from feelin' low, Till I lost my soul in a barroom glow. Now the road is long, and the nights are cold, I hear the wind whisper tales untold. Ain't got nothin' but this old six-string, Singin' the blues to the moonlight's gleam. I got a letter from my mother's hand, Said, "Son, your daddy's gone, be a man." So I packed my bag, caught the midnight train, Headin' back through the pourin' rain. Now I see the hills and the maple trees, That old front porch callin' out to me. Mama's tears fall like summer rain, Lord, I swear I won't leave again. Now the road was long, and the nights were cold, But I found my way through the stories told. Ain't got much, but I found my home, No more singin' the blues alone.

Tekst van David van Coolwijk. Gezongen met een AI-voice-model op basis van zijn eigen stem; de muziek is met AI gemaakt (Suno). Hier afgedrukt zoals geschreven, zonder de productie-aanwijzingen die in de speler bij de songtekst staan.

Credits

Tekst
David van Coolwijk (captainfrasca)
Zang
AI-voice-model op basis van Davids eigen stem
Muziek
Met AI gemaakt (Suno); de melodie is soms van David zelf
In de catalogus
roots rock · country-folk · melancholic, hopeful
Rechtenstatus
© David van Coolwijk / Boot Scoot Media. Alle rechten voorbehouden.

Of start een volledige luistersessie →

Meer nummers met een eigen pagina