origineel nummer · houtkampen en spoordijken

I Followed Work Around

Appalachian · appalachian · weary, restless

▶ Speel I Followed Work Around

Een man vertrekt voor de fabrieksfluit, kapt hout, legt spoor, en laat een brief in Bristol het enige beëindigen dat hem nog naar huis had kunnen halen. Hij is verzonnen. Het soort leven dat hij beschrijft is goed vastgelegd.

Het verhaal achter het nummer

Het tweede couplet is een werkzaam leven in vier regels: “I worked a season cutting timber, / Then laid the railroad grade. / I slept wherever men were hiring, / And left when work was paid.” Dat was het patroon van de houtkap in de Appalachen rond 1900. Bedrijven namen grote ploegen aan om spoor te leggen voor houttreinen, vaak voor ongeveer een dollar per dag. De mannen woonden in tijdelijke kampen langs de zijsporen, soms in hutten op platte wagons, zodat ze naar het volgende kapgebied konden worden gereden.

En de mannen trokken verder. Historicus Ronald L. Lewis schrijft dat “a very high turnover rate prevailed in the wood camps,” en wie niet werd aangenomen liep gewoon door naar het volgende kamp. Sommige houthakkers lieten hun gezin achter om voltijds in het hout te werken; anderen namen vrouw en kinderen mee. De man in het nummer is van de eerste soort, en het derde couplet laat zien wat dat kost: een brief in Bristol, het handschrift van Sarah, een trein die onder de stationslamp vertrekt.

De vorm is oud. Elk couplet eindigt op een korte regel die een tweede stem in de derde persoon terugzingt — “(He never turned around.)” — zodat het verhaal door de man verteld wordt en tegelijk door iemand anders wordt bevestigd. De laatste coupletten gaan van zijn leven naar zijn graf: “Lay me where the train goes northward / And I can hear it roll,” en “Don’t stop me in the ground.” Een man die zijn leven lang is weggegaan, wil aan het eind niet naar huis gedragen worden.

Wat de stukken zeggen, en wat het nummer erbij doet

De man, Sarah en de brief zijn verzonnen. Bristol, op de grens van Tennessee en Virginia, is een echte stad; Laurel Fork en Laurel Valley legt het nummer niet vast op één plek. “Number Nine” is een treinnummer, en ik heb het niet aan een echte trein kunnen koppelen.

De houtkampen, de spoordijken, de dollar per dag en het verloop zijn gedocumenteerd; de bronnen die ik las gaan vooral over West Virginia, en het nummer verplaatst hetzelfde leven een stukje naar het zuiden.

Bronnen

Songtekst

I left before the mill whistle With frost along the road, My coat was thin, my pockets light, And everything I owned. I crossed the bridge at Laurel Fork And never turned around. (He never turned around.) I worked a season cutting timber, Then laid the railroad grade. I slept wherever men were hiring, And left when work was paid. Some fellows keep a place called home, Mine changes with the ground. (His home changes with the ground.) A letter found me down in Bristol With Sarah's writing plain: She'd waited through another winter, But wouldn't wait again. I read it underneath the depot lamp While Number Nine pulled out. (While Number Nine pulled out.) If I come back through Laurel Valley, Don't ask me where I've been. There's work a man can talk about And work he'd best forget. Just set another plate awhile And let me sit me down. (Let him sit him down.) And when my travelling days are ended, Don't carry me back home. Lay me where the train goes northward And I can hear it roll. I spent my life going somewhere else; Don't stop me in the ground. (Don't stop him in the ground.) There's men who leave because they're wanted, And men who leave for pay. Some leave thinking they'll come home And just keep moving anyway. If anybody asks what took me, Say I followed work around. (He followed work around.) Say I followed work around. I followed work around.

Tekst van David van Coolwijk. Gezongen met een AI-voice-model op basis van zijn eigen stem; de muziek is met AI gemaakt (Suno). Hier afgedrukt zoals geschreven, zonder de productie-aanwijzingen die in de speler bij de songtekst staan.

Credits

Tekst
David van Coolwijk (captainfrasca)
Zang
AI-voice-model op basis van Davids eigen stem
Muziek
Met AI gemaakt (Suno); de melodie is soms van David zelf
In de catalogus
Appalachian · appalachian · weary, restless
Rechtenstatus
© David van Coolwijk / Boot Scoot Media. Alle rechten voorbehouden.

Of start een volledige luistersessie →

Meer nummers met een eigen pagina