Nummers van anderen, gezongen met mijn eigen stem. De muziek eronder is met AI gemaakt. Ze staan op YouTube.
Over deze covers
Ik ben David van Coolwijk, een Nederlandse music creator. Ik beheer AI Country Music, waar de teksten van mij zijn en er gezongen wordt met AI-stemmen, waarvan één gebaseerd op mijn eigen stem. Deze covers werken precies andersom: de stem die je hoort is de mijne, en de begeleiding eronder is met AI gemaakt.
Wat me in dit materiaal trekt is het vertellen — country, traditionele Amerikaanse folk, oude ballades waarin iemand iets overkomt. Een aantal van deze liedjes is honderd jaar of ouder en heeft geen vaststaande auteur, en bij een paar hoort een geschiedenis die je beter kunt kennen voordat je ze zingt. Waar dat zo is, staat het onder de video.
Waar een nummer nog auteursrechtelijk beschermd is, loopt de coverlicentie via DistroKid.
Vooraf wordt alleen de videominiatuur geladen, en die komt van een server van Google. De YouTube-speler zelf wordt pas geladen zodra je op afspelen drukt.
When a Cowboy Trades His Spurs for Wings
Oorspronkelijke uitvoering Tim Blake Nelson en Willie Watson, in de film The Ballad of Buster Scruggs uit 2018
Geschreven door Gillian Welch & David Rawlings
Gillian Welch en David Rawlings schreven dit voor The Ballad of Buster Scruggs, de film van de gebroeders Coen uit 2018, waarin Tim Blake Nelson en Willie Watson het zingen als duet tussen twee mannen voor wie de weg ophoudt. Het klinkt als een oud trailsong en is dat niet: de tekst is bewust eenvoudig en de beelden zijn geleend uit een eeuw cowboyballades. Het werd genomineerd voor een Oscar voor beste originele nummer; Welch en Rawlings zongen het bij de uitreiking van 2019 en brachten daarna hun eigen opname uit.
Bron: NPR
Hallelujah
Oorspronkelijke uitvoering Leonard Cohen, op Various Positions (1984)
Geschreven door Leonard Cohen
Leonard Cohen werkte er jaren aan — naar eigen zeggen zo'n 150 geschreven coupletten — voordat het in 1984 op Various Positions verscheen. Die plaat werd in de Verenigde Staten nauwelijks uitgebracht en het nummer viel toen niemand op. Beroemd werd het later, en door anderen: de kale versie van John Cale uit 1991 en de opname van Jeff Buckley uit 1994, die daarop voortbouwde. Cohen mengde het Bijbelse en het lichamelijke tot geen van beide wint, en weigerde uit te leggen wat het betekende. Gevraagd ernaar zei hij dat er momenten zijn waarop we de hele rommel kunnen omarmen.
Bron: Wikipedia
As Good as I Once Was
Oorspronkelijke uitvoering Toby Keith, op Honkytonk University (2005)
Geschreven door Toby Keith & Scotty Emerick
Toby Keith schreef dit samen met Scotty Emerick voor Honkytonk University. Als single verscheen het in mei 2005; in juli stond het op één in de countrylijst van Billboard en daar bleef het zes weken staan. De grap in het refrein doet het werk: een man geeft toe dat hij langzamer is geworden en beweert in dezelfde adem dat hij het nog één keer aankan. Een lied over ouder worden dat weigert daar verdrietig over te doen, en dat is lastiger dan het klinkt.
Bron: Wikipedia
Livin' on Love
Oorspronkelijke uitvoering Alan Jackson, op Who I Am (1994)
Geschreven door Alan Jackson
Alan Jackson schreef dit nummer alleen, ongebruikelijk voor een countryhit van dit formaat, en zette het in 1994 op Who I Am, waar het de tweede single werd. De opzet is met opzet eenvoudig: een jong stel zonder iets, datzelfde stel oud geworden, en één refrein dat beide helften bij elkaar houdt. Keith Stegall produceerde het. Het hoort bij een stroming in de countrymuziek van de jaren negentig die rustig en hardnekkig volhield dat een gewoon huiselijk leven de moeite van het bezingen waard is.
Bron: Wikipedia
The Dreary Black Hills
Oorspronkelijke uitvoering Traditioneel; geen oorspronkelijke uitvoerder bekend. Harry Stephens nam het in de jaren veertig op voor het Archive of American Folk Song
Geschreven door Onbekend
Een goudkoortslied zonder goud erin. In 1875 ging het gerucht dat er goud lag in de Black Hills van Dakota, en duizenden vertrokken. Dit is wat de teruggekeerden te melden hadden: Cheyenne vol leeglopers, niets in de grond, en de spoorwegspeculanten als enigen die er rijk van werden. Wie het geschreven heeft is onbekend. Het staat in 1909 in de verzameling van Belden, en Harry Stephens nam het in de jaren veertig op voor het Archive of American Folk Song. De waarschuwing in het laatste couplet is waar het om draait.
Bron: The Folklorist
Hoor hem met een AI-stem
The Yellow Rose of Texas
Oorspronkelijke uitvoering Traditioneel; vroegst bekende druk 1853, eerste bladmuziek 1858 op naam van de initialen J.K.
Geschreven door Onbekend; de bladmuziek uit 1858 noemt alleen "J.K."
Bij dit nummer hoort een geschiedenis die je moet kennen. De vroegst bekende vindplaats is Christy's Plantation Melodies No. 2, een blackface-minstrelbundel die in 1853 in Philadelphia verscheen, zonder auteursnaam. De eerste bladmuziek volgde in 1858, op naam van de initialen J.K. — volgens een onderzoek uit 2010 waarschijnlijk John Kelly, een speler bij Christy's Minstrels. De oorspronkelijke tekst is geschreven als raciale karikatuur; latere versies hebben die herschreven. Het bekende verhaal dat het lied over Emily D. West en de Slag bij San Jacinto zou gaan, is een twintigste-eeuwse legende en historisch niet aangetoond.
Bron: Wikipedia
Hoor hem met een AI-stem
O My Darling Clementine
Oorspronkelijke uitvoering Traditioneel; geen oorspronkelijke uitvoerder bekend. Bladmuziek verscheen in 1884 in Boston
Geschreven door Meestal toegeschreven aan Percy Montrose (1884), soms aan Barker Bradford (1885); componist onbekend
Iedereen kent de wijs en bijna niemand luistert naar de tekst, die gaat over een meisje dat verdrinkt terwijl de man die van haar houdt op de kant staat en niet kan zwemmen. De tekst staat meestal op naam van Percy Montrose, in 1884 in Boston uitgegeven, en soms op die van Barker Bradford een jaar later; beide bouwen vermoedelijk voort op “Down by the River Liv'd a Maiden” van H. S. Thompson uit 1863. Wie de melodie schreef is onbekend. Het laatste couplet, waarin de zanger zich troost met Clementines zusje, is waarom het meestal als komisch te boek staat en niet als tragisch.
Bron: Wikipedia
Down in the Valley
Oorspronkelijke uitvoering Traditioneel; vroegst gedocumenteerde opname door Tom Darby en Jimmie Tarlton, Atlanta, 10 november 1927
Geschreven door Traditioneel; Jimmie Tarlton beweerde de tekst in 1925 zelf te hebben geschreven
Tom Darby en Jimmie Tarlton namen dit op 10 november 1927 op in Atlanta voor Columbia; dat is de vroegst gedocumenteerde opname. Tarlton beweerde dat hij de tekst in 1925 zelf had geschreven, in de gevangenis van Birmingham, waar hij vastzat wegens illegaal stoken — daar komen de coupletten over Birmingham Jail vandaan die in sommige versies opduiken. Folkloristen beschouwen het als traditioneel, en de coupletten verschuiven van zanger op zanger. Onder al die varianten ligt steeds hetzelfde: iemand die vastzit of ver weg is en vraagt of er geschreven wordt.
Bron: Wikipedia
Hoor hem met een AI-stem
Red River Valley
Oorspronkelijke uitvoering Traditioneel; eerste commerciële opname onder deze titel door Hugh Cross en Riley Puckett, 3 november 1927
Geschreven door Onbekend
De herkomst van dit lied staat echt niet vast, en uitspraken erover lees je het best met enige terughoudendheid. Het vroegst bekende handschrift draagt de aantekeningen “Nemaha 1879” en “Harlan 1885”, plaatsnamen in Nebraska en Iowa, en het meeste bewijs wijst naar de Red River tussen Minnesota en North Dakota, en niet naar de Canadese. Een verwante bladmuziekversie, “In the Bright Mohawk Valley”, verscheen in 1896 in New York op naam van James J. Kerrigan. De eerste commerciële opname onder de titel Red River Valley is van Hugh Cross en Riley Puckett, gemaakt op 3 november 1927. Wie het schreef weet niemand.
Bron: Wikipedia
Hoor hem met een AI-stem
In My Arms Instead
Oorspronkelijke uitvoering Randy Rogers Band, op hun titelloze album (2008, Mercury Nashville)
Geschreven door Sean McConnell & Randy Rogers
Sean McConnell en Randy Rogers schreven dit samen, en de Randy Rogers Band nam het in 2008 op voor hun titelloze album bij Mercury Nashville. Het hoort bij de Texas-countrytraditie en niet bij die van Nashville: soberder geproduceerd, een viool die het meeste gevoelswerk doet, en een tekst die bij één gedachte blijft in plaats van naar een hook toe te werken. Rogers zong het later als duet met Wade Bowen. Het gaat over afstand, en over willen dat iemand ergens anders is dan waar hij is.
Bron: Rolling Stone
Danny Boy
Oorspronkelijke uitvoering Geen enkele oorspronkelijke zanger; tekst geschreven in 1910, uitgegeven in 1913. Ernestine Schumann-Heink maakte een van de eerste opnamen
Geschreven door Frederic Weatherly (tekst); melodie: het traditionele Ierse Londonderry Air
Frederic Weatherly, een Engelse advocaat die daarnaast honderden liedteksten schreef, dichtte deze woorden in 1910 en bracht ze in 1913 uit, nadat hij ze op Londonderry Air had gezet — een melodie die halverwege de negentiende eeuw werd opgetekend door Jane Ross uit Limavady, naar een muzikant die ze hoorde spelen. Weatherly was nooit in Ierland geweest toen hij het schreef. Het wordt gelezen als een vader tegen een zoon die ten oorlog trekt, of een moeder, of wie dan ook tegen wie dan ook die vertrekt; Weatherly liet dat open. Het is al een eeuw een begrafenislied, en dat was niet de bedoeling.
Bron: Wikipedia