Begin dit jaar kondigde Saving Country Music — een van de meest gelezen onafhankelijke countrymedia — een nieuw redactioneel beleid aan voor 2026: elke artiest, label of publicist die muziek insturen voor een recensie moet nu bekendmaken of AI betrokken was bij het schrijven of produceren ervan. Muziek die voor het merendeel door AI is geschreven, of die ook maar één hoorbaar AI-gegenereerd geluid bevat, wordt volledig uitgesloten van recensies en eindejaarslijstjes.
Ik heb de hele aankondiging, en de reacties eronder, twee keer gelezen. Deels omdat ik zelf een site run die draait om openlijk gelabelde AI-muziek, en deels omdat ik — heel eerlijk — dit beleid gewoon een goed idee vind.
Wat het beleid precies inhoudt
De regels zijn specifiek. Als 50% of meer van de songtekst door AI is gegenereerd, of als er ook maar één hoorbaar geluid in het nummer door AI is geproduceerd, moet dat bekendgemaakt worden — en komt het niet in aanmerking voor recensies of best-of-lijstjes. AI gebruiken zoals je een woordenboek of rijmwoordenboek zou gebruiken, om één woord te vinden of een feit te checken, telt niet mee. AI die het nummer schrijft of uitvoert, wel.
Er geldt een overgangsperiode van 60 dagen voordat het volledig wordt gehandhaafd, en de redactie heeft duidelijk gezegd niet te gaan doen alsof AI-muziek niet bestaat — ze blijven erover schrijven, ook over grote AI-hits, alleen niet meer naast door mensen gemaakte platen in recensies.
Waarom ik dit eigenlijk best goed vind
Deze hele site bestaat omdat ik vind dat luisteraars mogen weten hoe iets tot stand kwam. Elke songpagina, elk antwoord in de FAQ, de About-pagina — het zegt allemaal hetzelfde: ik schrijf de tekst en soms ook de melodie en akkoorden zelf, en AI helpt met het arrangeren, uitvoeren en produceren van de uiteindelijke opname. Dat is geen marketing-invalshoek. Het is gewoon wat waar is. Een beleid dat van elke artiest vraagt hetzelfde soort ding gewoon te zeggen, voordat hun muziek wordt besproken, is een beleid waar ik zonder aarzeling achter zou staan.
Wat me het meest opviel bij het lezen van de reacties onder de aankondiging, was niet de onenigheid over AI zelf — het was een terechte vraag over consistentie. Een aantal mensen wees erop dat sterk gecorrigeerde zang of backingtracks bij live-optredens al jarenlang stilzwijgend niet gelabeld worden, terwijl één enkele AI-gegenereerde donderslag in een nummer over onweer nu wél bekendgemaakt zou moeten worden. Dat is iets om even bij stil te staan. Als transparantie ertoe doet, zou die waarschijnlijk niet precies moeten stoppen bij het punt waar het woord "AI" wordt gebruikt.
Waar een project als dit eigenlijk staat
"AI-muziek" wordt gebruikt als één groot label voor heel verschillende dingen. Volledig AI-gegenereerde acts — die zelf niets schrijven en alles door een prompt laten doen — staan aan het ene uiterste. Wat er hier gebeurt, staat ergens anders: de teksten zijn van mij, van begin tot eind, en AI doet het deel waar ik momenteel de energie niet voor heb. Onder een beleid als dit is precies dát onderscheid waar bekendmaking voor bedoeld is, in plaats van iedereen te laten gissen.
Ik denk niet dat één beleid van één medium gaat vastleggen hoe AI in muziek eruit hoort te zien — dat gaat jaren duren, en waarschijnlijk met veel meer onenigheid dan overeenstemming onderweg. Maar ik heb liever dat meer publicaties, platforms en stations in het openbaar een eerlijke lijn trekken dan geen enkele. Ben je benieuwd hoe die lijn er bij dit specifieke project uitziet? Die is niet echt veranderd: lees hier het volledige verhaal, of ga direct naar de nummers.